Updates from oktober, 2006 Wissel reactie discussies | Sneltoetsen

  • vokspoopoelie 9:16 pm op 27 October, 2006 Permalink | Beantwoorden  

    “De oude doos” : Het Fresco-verhaal 

    oude-doos.jpgTerwijl de bladeren nu toch lichtjes beginnen te vallen. Terwijl de zomerslaatjes op de menukaarten worden vervangen door “winterse suggestie : raclette”. Terwijl de gekoelde champagne Le Brut Rosé Chevalier zijn winterslaap inzet en plaats maakt voor dampende koppen “Irish Breakfast Tea”. Dan…beste vrienden, komt de nostalgie in mij naar boven. Dan schieten mijn tranende ogen soms vol weemoed en rakel ik herinneringen op. Terwijl ik luister naar het denkbeeldig geknetter van het denkbeeldige verse dennenhout dat in mijn denkbeeldige open haard ligt te vlammen van jewelste, dwalen mijn ogen af langs de bladzijden van een eeuwenoud diepdroevig dierenverhaal dat ik ooit neerschreef. Noem het een ode aan de man aan wie u allen het te danken heeft dat u nu, op dit moment ,deze blog zit te lezen. Uit mijn rubriek ” ientje om veneir te zien ” presenteer ik u het verhaal ” When Pj met Fresco” . Frans Bauer-gewijs kweel ik ” Heb je even voor mij, maak wat tijd voor me vrij ” ….en geniet !

    (Meer…)

    Advertenties
     
    • Didier 3:11 pm op 28 oktober, 2006 Permalink | Beantwoorden

      oh, een ode aan mij – snif snif ; das de eerste keer seh dat iemand zoiets doet voor mij.
      Dat dierenverhaal zal wellicht over een vos gaan zeker ?!
      Ik hou wel es van een bleit-verhaal 🙂
      ciao darling,
      Didier

    • Johan 4:39 pm op 28 oktober, 2006 Permalink | Beantwoorden

      Die Pieter Jan met zijn verhaaltjes toch … 😉

      Gelukkig dat ik ze graag lees. 🙂

      Dankje voor je bezoekje vorige week. Het deed me deugd nog eens iets van je te horen. Zeker op mijn ziek-bah-bluh-moment. (niet dat ik nu al beter ben, maar kom)

      Groetjes van mij!

    • Fresco 8:40 pm op 30 oktober, 2006 Permalink | Beantwoorden

      Meneer laat zich lezen, maar meneer is ook een beetje lui.
      Alweer een heruitzending! 🙂
      En, ‘De oude doos’?
      Ik hoop dat je hiermee niet naar mij refereert!

    • Idetrorce 8:20 am op 16 december, 2007 Permalink | Beantwoorden

      very interesting, but I don’t agree with you
      Idetrorce

    • $columns[1] 4:49 pm op 13 november, 2008 Permalink | Beantwoorden

      $columns[4]

  • vokspoopoelie 8:46 pm op 27 October, 2006 Permalink | Beantwoorden  

    Vrienden van de poëzie 

    Gegroet beste vriend van de poëzie

     

    Die daar nu zit, of staat of hangt of ligt

     

    Maar doe rustig voort, verroer u zeker nie

     

    en luister, terwijl ik dit stukje voor u dicht

     

    Het is gewoon om u te eren, te loven en te danken

     

    Dat ik u elke avond weer, als een sire, toespreken kan, hier temidden van het groen

     

    En ik u met mijn woorden kan plezieren, ontroeren of kan doen janken

     

    Dat ik u raken kan, dáár is het mij om te doen

     

    En als u nu , op dit eigenste moment, dit zinnetje aanhoort

     

    Dan ben ik een blij man, en trots , en fier

     

    want dan weet ik diep vanbinnen in mijn hart dat dit stukje u bekoort

     

    En dat, vriend van de poëzie, dat doet mij heel veel plezier.

     
    • Inge Boey 4:20 pm op 20 november, 2006 Permalink | Beantwoorden

      Eén moment van volmaakt geluk,
      intens genot.
      Een totale overgave van twee zielen
      verstrengeld tot één.
      Eén moment van bitterzoete pijn.

      Is dat geen mooie reactie? Ik heb er nog één (als u het mij toelaat)

      Laat,
      zeer laat.
      lekker opgekruld onder een zacht deken,
      op de sofa, met twee vrienden;
      een boek en een op maat gemaakt lichtbundeltje dat mijn pagina’s verlicht.
      Daar hou ik van.

      Laat,
      zeer laat.
      Een wandeling in een bos.
      De geur van rottend hout en tot humus bekeerde bladeren.
      Betoverende silhouetten gevormd door spelende schaduwen.
      Daar hou ik van.

      Maar…waar ik het meest van hou is de oorverdovende stilte.

      Uw programma “vrienden van de poëzie” is een verrijking tot ieders oor.
      dank u

    • boer chris 7:13 am op 6 mei, 2007 Permalink | Beantwoorden

      U

      VLAK IN BEELD
      SPRINGT GIJ ,ZOMAAR BINNEN
      VERWARD EN ZENUWACHTIG
      ALS EEN KIND,DAT ONGEVRAAGD IS OPGESTAAN
      TOCH ZIJT GIJ EEN SATER
      DIE DOET SCHRIKKEN,VERWARD DOET SCHREIEN
      MAAR PLOTS HERKEND DOET SCHATERLACHEN
      DAN ZIJN WE WEER KLEUTERS,WE WETEN WEER
      HET KAN

  • vokspoopoelie 10:25 pm op 25 October, 2006 Permalink | Beantwoorden  

    GROOT zijn in het kleine 

    kvm.jpg11 Mei 1988 . Piet Den Boer schiet KV Mechelen naar een eerste, en enige, Europese titel in de clubgeschiedenis. Het fiere, grote en ongenaakbaar gewaande Ajax Amsterdam droop af met een 1-0 op het scorebord.

    25 Oktober 2006. De oude glorie leeft weer. Het opnieuw fiere en sterke Malinwa speelt dé match van de 1/16de finales van de Beker van België tegen ex-bekerwinnaar Germinal Beerschot. 12.000 uitzinnige fans zorgen voor sfeer. Vlaggen, spandoeken, schor gezongen kelen maken van deze geladen wedstrijd een feest. Alsof er opnieuw een Europese beker op het spel staat. De hoogwaardigheidsbekleders zakken af naar “achter de kazerne”. Kluizenaar Marc Uytterhoeven als hét boegbeeld van de Manenblussers, Antwerp-burgemeester Patrick Janssens als opperbevelhebber van de Kielse ratten.

    Sporza wijdt er een rechtstreekse uitzending aan. Tom Coninckx en Filip De Wilde praten het programma aan elkaar vanuit de studio in het stadion, Filip Joos neemt Piet Den Boer mee “op retour” naar Strasbourg en dé stercommentator Frank Raes laat ons deze cup-match meebeleven als de gloriedagen van Rik De Saedeleer. Het is zalig om zien hoe deze twee “ex-grootheden” nog eens de roem , glamour en glitter krijgen , die ze eigenlijk beiden verdienen.

    Of hoe mooi is het niet om te zien dat men GROOT kan zijn in iets kleins.

    UPDATE : intussen is het heldenepos het delirium nabij. Charaï is de nieuwe Piet Den Boer. In de eerste verlenging schoot hij Malinwa naar de volgende ronde van de Belgische beker. De kleinste van de twee kleintjes heeft zich groots getoond. En nu maar hopen op een duel RSCA-KVM

     
  • vokspoopoelie 8:05 pm op 24 October, 2006 Permalink | Beantwoorden  

    “De oude doos” : Het Stubru-triumviraat 

    oude-doos.jpgEr zijn zo van die posts waar ik best wel fier op ben. In de hoogdagen van het Wim Oosterlinck-tijdperk op Studio Brussel, ontfermde ik mij dagdagelijks over mijn geesteskind “dagvandebloggers”. Uren zat ik met mijn oren aan de radio gekluisterd en luisterde ik met een lach en een traan naar Peter Van De Veire, Heidi Lenaerts, Tom Gernaey en Wim Oosterlinck zelf. Deze laatste drie verlieten het warme nest en werden toen door mij op gepaste wijze de lof bezongen. Uit pure nostalgie en uit de rubriek “ientje oem veneir te zien” is hier het alomgeprezen Studio Brussel Triumviraat.

    stubru.jpg

    Afscheid van Heidi

    Het is lente vandaag, maar in mijn hart heerst bittere kou

    Ik neem afscheid van iemand van wie ik heel veel hou

    De vrouw waar ik ’s morgens steeds mee opstond maar nooit mee ging slapen

    Zal over een uurtje definitief mijn luidsprekerboxen verlaten.

    Als je stem muziek was, dan is het een wereldhit

    een klassieker, eentje waar pit in zit

    Of een operastuk in al zijn facetten

    Waarvoor je de radio wat luider gaat zetten

    Katerina en de Tsunami, In Bagdad woedt de oorlog krachtig

    Maar het onheil dat je voorleest klinkt als het uit jouw mond komt gewoon prachtig

    Files worden zalig en je tovert een glimlach rond je luisteraars hun mond

    Ach lieve Heidi, blijf nog eventjes het goud in onze ochtendstondmond.

    Heidi Lenaerts , gij schoon madam

    Mijn suiker in de koffie, het beleg op mijn boterham

    De naft in mijn auto , en de spieren in mijn lijf

    Zonder jou kan ik niet …HEIDI BLIJF !

    Ik zing voor jou de laatste keer de Ketchup Song

    Het liedje dat ik vorige week nog voor je zong

    Verlaat met opgeheven hoofd het warme ochtendnest

    En doe op Ketnet even goed je best

    Krantenkoppenmeid en suffragette

    Wim’s favoriete bijzit en vrouw met mooie tette

    Het ochtenprijsbeest vol klasseflitsen, Miss Radio voor altijd

    Dit is mijn afscheid aan jou van een man die jou benijdt

     

    stubru.jpg

     

     

    Afscheid van Wim

    O wee o wee, dit kun je toch niet maken

    Hoe kan je er aan denken om ons te verlaten

    Het huis van wantrouwen is nu helemaal onthoofd

    Het o zo populaire ochtendblok is voor even monddood

    Was het het vertrek van Heidi dat moeilijk te verteren was

    Of koos je voor de commerciële zender en zat je wat krap bij kas

    Gedaan met A Brand, Millionaire, Bunny of Placebo te draaien

    Je zal voortaan met Kate Ryan en Frans Bauer je publiek moeten paaien

    Met je kippensoepactie gaf je Päkistan HOOP

    En met je wacko jacko liedjes lag ik steeds in de knoop

    “Il fenomeno” , een trendsetter , een echte man met ballen

    Helaas zal je nu niet meer uit mijn luidsprekers knallen.

    Ik hoop voor jou dat je gaat kunnen wennen

    aan die nieuwe omgeving, en aan de vreemde radiostemmen

    Na Wim komt Peter en na Peter komt roos

    Ok het kon beter maar het maakt me niet boos.

    Duizend sms’jes heb ik verzonden

    Ik heb live in de studio voor je gezongen

    En ook al duik je nu met Alexandra of Bart Jan de ether in

    Een ding is duidelijk..je blijft voor altijd mijn Wim Oosterlin(ck)

     

    stubru.jpg

     

     

    Afscheid van Tom

    Het is 16.00 uur , hier gaan we weer

    “Met Peter van de radio “ en “Met Tom van het verkeer”

    Je stem zette mijn hart meermaals in vuur en vlam

    Met kleine dingen, ik weet ook niet hoe het kwam.

    Er staat een lange file van Brussel naar de Kust

    Je zei het met zoveel gratie, ik kwam ervan tot rust

    Er wordt geflitst in Peutie en ook in Affligem

    Je deelde het ons mede met die glimlach in je stem

    Je bent een man van weinig woorden

    En een roos “ manusje-doet-al”

    En met de combinatie van je looks en de stem die we atlijd hoorden

    Ben ik zeker dat je van het het Ketnet-scherm spatten zal.

    Goodbye my lover , goodbye my friend

    Tot hoors allerliefste stem die mijn oren verwent

    Een file van 5 kilometer lijkt er zonder jou een van 10

    Ik kijk uit naar 3 april om jou weer terug te zien

    Klein begonnen bij radio “ Uit de kast”

    Maar als snel werd je groot en naar Studio Brussel verkast

    Eerst nog bij Wim , daarna bij Peter

    Ik werd je nooit beu, je werd alsmaar beter

    Nu is het over , het einde van feest

    Bedankt voor de jaren dat je er voor ons bent geweest

    Doe de groeten aan Heidi, jij late pre-adolescent

    En radio of tv..je blijft voor mij , de “wijste” vent.

     
    • tomadde 4:53 am op 25 oktober, 2006 Permalink | Beantwoorden

      Hoe zit dat nu eigenlijk met Tom Gernay? Is die nu in beschuldiging gesteld of niet? Is er al een vonnis uitgesproken? Is er verdacht stil rond de laatste maanden.

    • $columns[1] 3:57 pm op 12 november, 2008 Permalink | Beantwoorden

      $columns[4]

  • vokspoopoelie 7:31 pm op 24 October, 2006 Permalink | Beantwoorden  

    Mag het iets meer zijn 

    “Bloch dan en snel want ben in de buurt , ik wacht binnen op je”.

    Ik betrad een van de meest tot de verbeelding sprekende tea-room’s die Gent rijk is en tuurde met half dichtgeknepen ogen de grote ruimte in. Het was op het middaguur en de houten tafeltjes waren bijna allen bezet. De zilverkleurige koffiekannetjes dampten gezellig tussen de pratende oudjes door.

    Mijn blik ging als een scan van links naar rechts, en weer terug. Ik herhaalde het traject een paar keer. Toen ik bijna rechtsomkeer wou maken zag ik hem dan zitten. Het allerlaatste tafeltje en dan nog helemaal in de hoek. Haast weggemoffeld in het decor. “Anders moet ge is helemaal vanachter gaan zitten” Als er iemand een top-10 bijhoudt van meest dwaze openingszinnen ooit, zet hem dan maar ergens bovenaan, dacht ik bij mijzelf. De obligate ik-ben-pieter-jan-hallo-hoe-gaat-het-welkomskus vergat ik terstond.

    Daar zat hij dus, de man met wie ik boeken schrijf, met wie ik verhalen uitwissel, mijn phantom of the opera, my friendly ghost, mijn spookschrijver. Het heeft er een tijdje naar uitgekeken dat onze virtuele vriendschap het hoogst haalbare was. De geplande ontmoetingen ketsten steeds opnieuw af op een overboekte agenda. Maar nu dus niet. Slechts 30 cm van elkaar verwijderd.

    “Sorry ze maar ik zie er niet uit”. Een uitspraak met meer waarheid in dan je je kan inbeelden. En dan verwacht je een allesgoedmakend antwoord als ” maar jawel gij, ge ziet gij der wel goed uit”. Misschien krijg je dat ook wel in 99% van de gevallen. Maar het ongeluk was deze dag aan mijn zijde en dat luttele 1 procentje dat het haast nooit haalt, stak hier wel degelijk de kop en en in plaats van een compliment rolde volgende woorden over zijn lippen : ” Is niet erg, ik zie er ook niet uit”, twee maal bevestiging van mijn slecht uitzien in één zin. Het mes op de tafel blonk verleidelijk in mijn ogen.

    Het ijs werd uiteindelijk gebroken, zijn teen ook. Niet op dat eigenste moment natuurlijk. “Een accidentje in Portugal” zei hij spontaan nadat ik gedurende 10 minuten onafgebroken onder tafel had zitten gluren. “Ik sprong over een fonteintje. Dat ik nat zou worden, dat had ik verwacht. Dat ik er ook mijn teen mee zou breken, net iets minder. Mijn gsm werd trouwens ook al gestolen nog voor we op het vliegtuig zaten.”

    Ik keek even rond en zocht tevergeefs naar een uithangbord waarop zou staan ” de arme zielen-club” maar een blik op het overheerlijke assortiment taarten dat daar maar mooi lag te wezen, haalde mij terug naar de realiteit. Het is wel degelijk Bloch.

    “Wist je dat Bloch een van de twee enige huizen in de Veldstraat is dat nog in privé-handen is ?”

    “Euh neen, dat wist ik niet ”

    “Bloch is een van de twee enige huizen in de Veldstraat dat nog in privé-handen is”

    “Dat wist ik intussen al”

    Onze humor, het was duidelijk dat we op dezelfde golflengte zaten. Mocht het breken van het ijs letterlijk genomen kunnen worden, dan zouden op dit moment de ijskappen haast helemaal weggesmolten zijn. Het gesprek verliep even vloeiend als een sneltrein op een spoor zonder tegenliggers.

    “Pardon !” hij strekte zijn hals en keek een beetje hautain in de richting van een rosse Joodse ( inderdaad, hoe zeldzaam zijn die niet) . Zijn stem steeg boven het geroezemoes uit en donderde door de hele patisserie. De verkoopster van de winkel aan de overkant van de straat keek verbaasd over haar schouder naar buiten. “Wij zouden graag bestellen !”

    Met zeer veel tegenzin, maar dan echt met zéér veel tegenzin, slofte een van de bakkersvrouwen richting onze tafel.

    “Voor mij een koffie alsjeblief”

    “Voor mij een koffie, MET slagroom apart aub ”

    “Oh ja , en voor mij ook nog een stuk kaastaart”

    “Voor mij ook nog een stuk kaastaart MET rode bessen”

    Het leek alsof het opbieden begonnen was en hij net de bovenhand dreigde te halen. “Ik ben iets meer dan 6 maanden samen” ” Ik vandaag 3 jaar ” “Ik heb maar een simpele gsm” ” Mijn gsm moet echt wel alle laatste snufjes hebben die er op de markt zijn ” Voor wie de score heeft bijgehouden. Hij leidt met 4-0. Een overwinning , daar kon ik naar fluiten enkel nog de eerreddende treffer proberen te scoren.

    “Ik ben er al 30 ”

    “Ik ben er …damned, nog maar 21”

    4-1 ! Gotcha !

    Het gesprek ging verder over koetjes en kalfjes, over kledij en cadeautjes, over de liefde, over kunst , en over zoveel meer. Na 6 tassen koffie was het welletjes. Bye Bye Bloch en Hello Veldstraat. Zelfs op zijn beide krukken kon hij moeiteloos mijn pas volgen, en hij vond onderweg zelfs nog de tijd om enkele onschuldige oudjes lichtjes te verwonden met zijn krukken die “amper 20 €” kosten.

    Onze bliz-bezoek aan een of andere boekenwinkel met kunstboeken was een trip naar het niets of een kale reis zoals men het ook wel eens pleegt te noemen. Een bezoekje aan de “Club” verging ons beter.

    We sloten daar onze eerste kennismaking af in schoonheid en nu al op de zijn o zo typische manier. Ik kocht mij een schetsboekje, hij kocht hem een schetsboekje… EN een zilveren parker.

    Mag het iets meer zijn ? Het MOET iets meer zijn !

     
    • Spruit 2:21 pm op 26 oktober, 2006 Permalink | Beantwoorden

      Hey, leuke schrijfstijl. Deze blog blijf ik volgen. 🙂

    • Fresco 7:13 pm op 27 oktober, 2006 Permalink | Beantwoorden

      Heb eindelijk ’s de tijd genomen om je verhaaltje te lezen. Dus hier heb je je voorbije zomer mee beziggehouden: koffie drinken en taarten eten bij Bloch! You are so gay. You are so good.

  • vokspoopoelie 6:58 pm op 24 October, 2006 Permalink | Beantwoorden  

    De Crash 

    Het angstzweet parelt nog na op mijn voorhoofd. De zweetkringen op mijn t-shirt ter hoogte van mijn oksels drogen langzaam op en het bevende hand heeft opnieuw enige houvast gevonden.

    Zaterdag startte ik nietsvermoedend mijn PC op. Terwijl ik van het opstarten gebruik maakte om mij nog snel in een nieuwe Aussiebum te hijsen, kreeg mijn gezicht bij het aanzien van mijn pc-scherm haast dezelfde witte kleur als mijn “classic aussiebum”. Een foutmelding, en nog geen kleintje ook. Een totale crash en de vrees dat ik alles ,maar dan ook alles wat mij lief is kwijt was gespeeld overspoelde mij met dezelfde kracht als die waarmee Katerina destijds New Orleans in de vernieling blies. Foto’s van manlief, foto’s van hondlief, mp3’s van Anthony and The Johnsons, mijn Charlie Hunnam achtergrond, mijn Sony Vegas videobewerkingsprogramma… Het huilen stond mij nader dan het lachen.

    Nu, ik weet van een pc enkel en alleen waarvoor de aan/uit knop dient , dus u kan zich perfect inbeelden dat een totale crash mij de wanhoop nabij bracht. Bovendien was het weekend dus…helpdesk om 22.00 uur in de avond …jus’t forget it my dear.

    Een gelovig mens zou zich tot God wagen en Hem een eeuwig leven ten Zijner dienste beloven. Een niet gelovig mens zoals ik rent gewoon de trap op naar een van mijn roommates en hoopt voor even dat hij allmighty is.  Een eigenbereide lofzang aan zijn adres en ja hoor….hij ging er zich eens mee bezighouden.

    Vandaag, 3 dagen na de ramp, kan ik u met enige trots en fierheid zeggen dat mijn roommate wel degelijk God is. Ik heb mijn hele hebben en houden gewoon terug. Het lachen staat mij nader dan het wenen. Mijn roommate zal er ook niet rouwig om zijn dat hij het heeft kunnen fiksen. Een tête-à-tête op mijn kosten is zijn beloning.

    Ach roommates, wat zou een mens zonder zijn.

     
  • vokspoopoelie 6:31 pm op 24 October, 2006 Permalink | Beantwoorden  

    Solidarblogsk 

    Bloggers aller landen verenigt U ! Bloggers zijn op een bepaalde manier met elkaar verbonden. Zoiets als motorrijders steeds de hand opsteken naar een collega-motorrijder , of zoals vrachtwagenchauffeurs met de lichten knipperen om de collega-trucker het signaal te geven dat ze weer mogen invoegen.

    Die verbondenheid wil ik vandaag extra in de verf zetten. Aanleiding is het interview met J. van Onnozelheid Mag tijdens het Studio Brussel-programma Mekka.

    Kort een verhaalschets : J.blogt in het artikel “aangeklaagd” over een reclamefolder van het Vlaams Belang die tijdens de voorbije verkiezingsperiode in haar bus viel. Ze beschrijft niet alleen de folder, maar ook de persoon op de folder, die ze nog kent van vroeger. Verwijten als een puisterige nerd die maar wat staat de varkensogen zijn nu inderdaad niet het meest flaterend , maar daar gaat het ook niet om. Resultaat : J. krijgt niet alleen politiebezoek, maar ook nog is een aangetekend schrijven. Naar alle waarschijnlijkheid wordt de zaak gewoon geseponneerd, maar in het slechtse geval komt er een rechtszaak met bijhorende gerechtskosten. ON-TOE-LAAT-BAAR , sta mij toe dat even van de daken te schreeuwen. Er bestaat nog iets als een vrije meningsuiting.

    Ook al weet ik dat het gevaarlijk is van dingen op papier te zetten en het verhaal van J is mij dan ook al zelf overkomen, ik vind het nog steeds niet door de beugel kunnen. Met deze post wil ik mijn steun betuigen en hoop dat velen mijn voorbeeld zullen volgen.

    J. je bent een klein kuiken, dat gelukkig nog pluimen aan haar lijf heeft !!

     
  • vokspoopoelie 2:02 pm op 22 October, 2006 Permalink | Beantwoorden  

    The Lords of the Drinks 

    Onder die naam vierde ik afgelopen vrijdag mijn dertigste verjaardag. Een mijlpaal die ik reeds in augustus behaalde. Die dag zelf verliep heel normaal maar het “vuurwerk” hield ik dan voor later. 21 Oktober was dan D-Day. Samen met 4 van mijn jeugdvrienden huurden we een voetbalkantine af, oranje muren en tl-lampen incluis, sloten we onze vaten Maes Super Chilled aan en vroegen we een bevriende dj om de set van zijn leven te spelen, Henkie, Frans Bauer en waarempel..Ciske De Rat incluis.

    21 uur en de deuren gingen open , en ondanks mijn “raadgevingen” dat er voor 22.00 uur toch niet veel volk ging zijn kwamen mijn ouders als eersten de place to be binnengewandeld. Een cola en een witteke, de fuif is op gang getrokken terwijl “Joerie” uit de boxen galmt. De andere ouderparen schuifelen ook binnen. De voorbode van wat een van de meest succesvolle 30-jarige fuiven uit de geschiedenis moet worden.

    Enkele uren later is er geen doorkomen meer aan. De Vitellekes en Cocaatjes maken plaats voor Duvel en Blonde Leffe, het volk wordt losser, de opblaaskrokodil steelt de show, een van de jarigen gaat volledig uit de bol op “Rood” van Marco Borsato.

    Mijn vrienden amuseren zich. En zowat alle strekkingen zijn vertegenwoordigd. Mijn collega’s van mijn huidige werkgever. Die van Callebaut geven verstek, wegens een feestje op het werk. Mijn scouts-verleden met mijn eigenste welpjes van vroeger. Terwijl ik hen nog kende van toen ze op kamp in hun slaapzak pisten, komen ze nu in groep aangereden, elk met hun eigen wagen en begroeten ze mij met in de eene hand een Duvel, in de andere een sigaret. De “maandagavondvrouwen” waren ook vertegenwoordigd en brachten in twee gevallen zelfs hun ega mee, wat meteen ook maakte dat mijn zeer korte en ongelooflijk onsuccesvolle voetbalcarrière bij de Opel Boys, vertegenwoordigd was. Er was zelfs een internationale delegatie uit Engeland afgezakt. Mijn familie, enkel mijn oudste en hoogzwangere zus moest , volledig begrijpelijk, verstek geven , tekende present. Mijn neefjes verontschuldigden sms-gewijs wegen, andere feestelijke verplichtingen. Mijn “aangetrouwde”vrienden van Scouts Zellik waren ook in grote getalen aanwezig. En mijn “schoonfamilie” was zo goed als compleet. L-man uiteraard op kop maar ook zijn drie broers, moeder, vrienden en vriendinnen hadden het modderwegje gevonden naar Relegem.

    Ach, onze oude knoken kraken, en om 07.00 uur ’s morgens konden ook wij uiteindelijk ons bed opzoeken. Beladen met flessen champage, flessen wijn, restaurantbons, massage-setjes, het Penis boek van Goedele Liekens enz…verdween ik in mijn Clio en reed de opkomende zon tegemoet. Tot binnen 30 jaar .

     
  • vokspoopoelie 8:05 pm op 16 October, 2006 Permalink | Beantwoorden  

    Kan ik mijn roommate wisselen? 

    Oh ja, het is zover. U weet ongetwijfeld nog van mijn actieve dagvandebloggers-periode dat ik dus over een enorme schat aan roommates beschik.

    Roommate 1 houdt het al sinds het begin van ons huurcontract met mij vol en ja , hij mag er trots op zijn want dat gaat stillaan richting de twee volle jaren. Roommate 2 kwam er ongeveer een jaar geleden  bij, ook al een heuse prestatie om het met drie homo’s vol te houden in één huishouden. Roommate nummer 3, waarempel een hetero en nog waarempelder, een vrouw, betrad onze roze burcht begin januari.

    Helaas , eind augustus verliet deze laatste ons weer en zocht haar heil en geluk in een kroostrijk gezin, poesjes incluis. Uiteraard , exit roommate 3 = entree roommate 4.  Veel mag ik niet over hem schrijven maar ik wil hem eren met op zijn minst een eervolle vermelding op mijn blog. Dus welkom roommate 4 ! You are my Vicky Pollard, my Edie AND my Patsy ( and even a bit my bubbles) , en je bent ook nog is mijn Theo en mijn Thea.

    En zo dames en heren…is onze roze burcht nu compleet, versterkt en oninneembaar . Let the battle begin !

    Cheerioh

     
  • vokspoopoelie 7:59 pm op 16 October, 2006 Permalink | Beantwoorden  

    Even chocolate melts 

    2006, Een jaar vol veranderingen. Ik weet nog heel erg goed dat dat de eerste gedachte was die door mijn hoofd schoot klokslag middernacht , de overgang van oud (rampzalig) 2005, naar nieuw (zalig) 2006.

    En of het veranderingen teweeg heeft gebracht. Misschien een kleine bloemlezing om de grijze hersencellen van onder het stof te halen.

    1. mijn overleden neefje Simon (9/9/5) krijgt er dan toch een grote broer bij , Merlijn !

    2. Mijn carrière bij Barry Callebaut lijkt er een te worden van korte duur. Als alles goed gaat ga ik vanaf 13/11/2006 een nieuwe uitdaging aan, waar u later ongetwijfelfd meer over zult horen, lezen, … Ik zou het er dus welgeteld 11 maanden en 13 dagen hebben uitgehouden, en geloof mij, gezien de omstandigheden is dat een heus huzarenstuk

    3. 8/10/2006 . Het officiële begin van het officiële einde van mijn eerste ( en laatste ) mandaat als gemeenteraadslid. Bij de voorbije verkiezingen kwam ik niet meer op en op 1/1/07 is het “schluss damit”

    4. Mijn teergeliefde vierwieler, Citroentje , werd verpatst en rijdt nu rond met een gele nummerplaat met zwarte cijfers. Onder mijn gat zit nu een iets meer sportieve Clio.

    5. Ik ben op reis geweest , is ook weer eens gelukt na 2 jaar van , mislukking

    6. Het komt , het komt , het grote grote boek 🙂

    7. De liefde, ach de liefde…het lijkt te lukken , het lukt, het gaat lukken. L-man is gewoon, tja, ik zal het maar zeggen, het beste wat me tot nog toe is overkomen.

    8. Tram 3 is aangekomen, helaas, maar ik moet zeggen dat het aangenaam bollen is op zo een oud ding 😉

    9. Kortverhalen, jawel hoor, die zijn er ook weer..op tijd en stond en enkel om de wereld te redden.

    10. ik heb het bloggen helemaal ontdekt en daar kan u alleen maar blij om zijn.

    11. nieuwe merken in mijn leven : Studio Brussel, Belgacom TV, Le Chevallier, Aussiebum,  Westmalle Tripple , Medion , Nikkon

    Ach…ik zou gerust een top 100 kunnen samenstellen…maar met deze 11 moet het toch al lukken om je een klein beetje een idee te geven van hoe het er allemaal wat uitziet in mijn leven. I move on…hup to the next post !

    Cheerioh !

     
c
Maak een nieuw bericht
j
volgende post/volgende reactie
k
vorige post / vorige opmerking
r
Beantwoorden
e
Bewerken
o
toon / verberg reacties
t
ga naar boven
l
ga naar log-in
h
hulp weergeven/verbergen
shift + esc
Annuleren