Central Park was nog maar eens onze uitvalbasis om van het prachtige weer te genieten. De temperatuur kwam inmiddels akelig in de buurt van de 30 graden en dat was voor heel wat local New Yorkers al een hele poos geleden. Ze kwamen er dus ook de nodige energie opdoen om de laatste dagen van de werkweek door te komen.

Oorsponkelijk was het de bedoeling om onder de stralende zon het hele Central Park af te lopen. Maar de warmte belette ons dat waardoor het eerder een namiddag bankzitten werd en we onze ogen weer volop de kost gaven. Er is voor ieder wat wils in New York zodat mijn neef en ik niet vaak hoefden te redetwisten.

Op de terugweg naar het hotel kwamen we voorbij …hoe kan het ook anders…de Apple Store. En de aantrekkingskracht van de winkel was te vergelijken met die van het perfecte sixpack van de “storegreeter” (dank u Fresco) van Hunkerhunkie and Hunk. Nog een laatste poging dacht ik bij mijzelf en alsof God haarzelve mij vleugels had gegeven daalde ik gracieus de glazen trap op weg naar misschien wel een zoveelste iPhone-teleurstelling.

VP : “Excuse me sir, but can you tell me if there are any iPhones available ?”

AP : ” Do you want a 8 Gig of an 16 Gig”

VP (met verstomming geslagen) : ” euh a 16 Gig”

AP : ” Sheryl…can you bring me a 16 Gig iPhone please”

Ik kan u nu een heel uur proberen te beschrijven hoe euforisch ik van dat moment af door de Apple store zat te lopen maar ik hou het bij …IK HEB EEN IPHONE !!!!!

Van de slag vergat ik hoe zeer mijn voeten intussen deden van de ettelijke kilometers die we gisteren en vandaag al afgelegd hadden. En de resterende kilometers naar het hotel waren dus eerder een triomftocht dan een martelgang. En toch hunkerde ook ik een beetje naar een kleine rustperiode op ons King Size bed alvorens ons avondprogramma aan te vangen.

De rustperiode was inderdaad kort, misschien wel te kort. Maar dat had dan ook alles te maken met het feit dat we om 19.00 u verwacht werden voor een “cruise” langs de skyline van New York. We namen plaats op het dek achter een Japans koppel waar we moeilijk maar wijs uit geraakten wat met hen mis was. Hij hield een ijszak tegen zijn ogen en zij een ijszak tegen de achterkant van haar hoofd. Een klein handgemeen ? een beetje teveel drank ? . Geen van beiden bleek achteraf. Alleen ondervonden ze beiden de minder aangename gevolgen van de brandende zon van de voorbije uren
We zagen hoe de skyline van New York langzaam transformeerde van een zonovergoten maquette om vervolgens in de gloed van de ondergaande zon op te branden. Uit de asse verscheen dan weer een schouwspel van lichten tegen de donkere nachtlucht. Iets dat we niet snel zouden vergeten. maar na dik tweer uur varen waren we toch ook wel blij dat we weer voet aan wal konden zetten. Onze magen knorden er lustig op los en dat zou de hele weg van 12th naar 5th Avenue het geval zijn.

Daar waar we de voorbije avond nog met veel moeite konden weerstaan aan de lokroep van Wendy’s , Mac’s ( en ik bedoel geen MacDreamy of MacSteamy) en Burger King was dat dit keer zeker niet het geval. Burger King wachtte op ons en wij zouden haar gastvrijheid niet willen afslaan.

En zo komt het dat we vervuld van mooie vergezichten, iPhone-deliriums , Hunkerhunkie & Hunk natte dromen, pepsi coke en cheeseburgers zeer moe maar zeer weltevreden onde de egyptische linnen lakens van ons King Size bed kropen en ons Meredith Grey-gewijs de nacht doorsnurkten.

(wordt vervolgd)