stevendejongh.jpg

Hoe Vlaams kan een zondagmiddag zijn ?…héél erg Vlaams.

Op een niet al te koude en niet al te warme zondagmiddag baan ik mij een weg doorheen dat dagjestoeristen , om net op tijd “Tram 4 – Moscou” te halen. Uiteraard zit ik daar niet alleen op.  Je hebt het verliefde bejaarde koppel. Zij met het regenkapje nog op haar hoofd, de handtas op de knieën, ruiten rok tot net onder diezelfde knieën, vleeskleurige nylonkousen waarin af en toe het profiel van een gezwollen spatader opduikt en uiteraard de bruine schoenen. Naast haar, in driedelig pak en de das met een enkele knoop feilloos dichtgeknoopt, hoed op de schoot en af en toe zijn neus deppend met een witte zakdoek- haar man.
Verder ook nog de twee tienervriendinnen, felle kleuren, te grote ronde oorringen, te kleine t-shirts, steeds in elkaars oor fluisterend en blazen maken met hun kauwgom.
Achteraan de tram, de “zwarte vriend”, zijn pet scheef op zijn hoofd met daaronder zijn bandana, witte jas met bontkraag, een diamanten oorring, gouden ketting, baggy-pants en met zijn witte baskets op de stoffen zetel voor hem. Zijn gsm laat de nieuw P-Daddy ringtone horen en veel te luid volgt dan ” T’es ou ?, je te vois pas ! Mais arrête conard, je t’ai dit d’attendre, conard quoi. Wè jarrive ” .
Last but not least , de moeder met drie leden van haar ongetwijfeld iets talrijkere kroost. Broer slaat op zus, baby zit te krijsen en moeder staart voor zich uit…macht der gewoonte.
Daartussen zit ik, hip opgekleed, een zak van Petit Zsa Zsa op de schoot, achterover geleund luisterend naar de mededeling van de electronische vrouwelijke stem ” Volgende halte Korenmarkt, Volgende halte Duivelsteen, Volgende halte Zuid …….Volgende halte Ledebergplein.

Ik stap af. De laatste marktkramers zijn volop bezig hun waren aan het inladen. Ik sla de straat in gelegen tussen de Turkse groentenboer die nog heel de dag open is , en de Vlaamse bakker die net het bordje met “gesloten” voor zijn deur hangt. Ik bel aan. Kersverse vader T. begroet mij en ik geef hem een kus. Kersvers moeder L (formerly known as roommate 4) veegt nog snel de billetjes van kleine S proper en geeft me dan ook een kus. Ik doe kiele kiele bij het boeleke, zij vinden het kadootje mooi en we babbelen over de traditionele koetjes en kalfjes.

Er wordt aangebeld. De vrienden van West-Vlaanderen komen aan. De vrouwen meteen naar het wiegje met het boeleke en de woorden ” moh seg L, wukken sjgoone beebie da joen èt. Tis geel joen wè. Ee vinne gie da oek ni sjhgat ? …Maar “sjghat” staat intussen met de andere mannen al op het binnenkoertje een  zelfgerolde sigaret te smoren, “topen mi de moaten” . Kersvers vader T. is intussen druk bezig met het uitschenken van een Westfleteren, wat voor de meesten onder ons eerder een stevig ontbijt is.

“Sjghat, zet gie teivei e keir op, peisje dat koersen is ” en nog geen 5 seconden later galmt de stem van Michel Wuyts door de living..”nog 65 km en Quick-Step blijft de forsing voeren. Oh oh ,knap nummer van de mannen van Lefevre. Maar hoe lang gaan ze dat nog kunnen volhouden. pas op hé mannen, het is nog niet gedaan he, nog 65 kilometer. Steegmans…knap wat die daar allemaal doet en Tom Boonen zo in een zetel naar Kuurne.”

Terwijl de vrouwen de andere cadeautjes openmaken, maken de mannen nog een tweede Westfleteren open. En beginnen ze aan het bordje kaas en salami.

“Sjghat…nog vuvve kilomeiter” .
“Tee goed sjoeke, we kommen widder binnen”

Op weg van de binnenkoer naar de sofa wisselen we onze lege Westfleteren in voor een derde, voller, exemplaar.

“Wienen is ter weg ?” “Es da Boonen ?” ” Tommeke go winne, kzin dou zeikers af” …sssssst
Michel Wuyts : “De Jongh gaat winnen, Steven De Jongh rondt het werk van zijn ploeg voor-tref-felijk af en wint zijn tweede Kuurne-Brussel-Kuurne met verve, alsjeblief”

“Moh vent toch , nen Ollander , sjit é seg.! .” “Kom drinkt joen cocaatje leege, we zin wegh”.

Zo Vlaams kan een zondag zijn !