Op zaterdagochtend doe ik iets onuitgegeven. In plaats van naar mijn vaste gereserveerde stek in de CoffeeLounge te trekken, wandel ik vrolijk fluitend mijn nieuwe thuis Simon Says binnen. Met Het Laatste Nieuws De Morgen onder de arm. Uiteraard zit de zaak vol met hippe welogende kerels die , laat daar geen twijfel over bestaan, deze tent hebben ontdekt door deze blog. Ik groet hen allen hartelijk en aanvaard vol overtuiging de lof die ze mij,geheel terecht, toezwaaien. Maar van lof alleen kan je niet leven en al snel wordt er mij een heerlijke verse fruitsap, een koffie en een mini-ontbijt aangeboden bestel ik mij een heerlijke verse fruitsap, een koffie en een mini-ontbijt. Met één oog lees ik het interessante nieuws in de krant, met het andere oog lees ik het interessant volk aan de tafeltjes voor-en achter mij. Een dik half uur later reken ik af met Simon : “That will be 6 euro please” . Ik geef hem gepast geld en zeg hem “Keep the change hon” en loop vrolijk het winderige Oudburg weer in.

Op zaterdagmiddag doe ik iets onuitgegeven. In plaats van de Fnac binnen te stappen en een 10-tal minuten later met lege handen terug buiten te komen, zien mijn fans mij na 10 minuten helemaal niet verschijnen aan de uitgang. Ik sta zonder gêne aan te schuiven aan de luisterpost met 5 cd’s in mijn hand. Ik luister naar de nieuwe van Radiohead en stop na liedje 2 met een “buh” gevoel ; Ik luister naar de nieuwe van Goose en stop na liedje 3 met een “buh” gevoel, ik luister naar de nieuwe van The Kooks en stop na liedje 4 met een “buh” gevoel. Ik luister naar de nieuwe van Milow gevolgd door de nieuwe van Jack Johnson en betaal met de glimlach 34 euro aan de vrouw aan de kassa.

Op zaterdagavond doe ik iets ontuigegeven. Ik kijk uren lang naar de 2de reeks van “24″ en drink niet één glas champagne.

Op zondagochtend doe ik iets wat gisteren nog onuitgegeven was maar vandaag niet meer. Ik wandel vrolijk Simon Says binnen en bestel me een verse fruitsap en een heerlijke koffie. Ik ben alleen en vind het hier té zalig om vroeg te vertrekken.

Op zondagnamiddag doe ik  euh…wat intussen een gewoonte is geworden. Ik wandel vrolijk Simon Says binnen en bestel me een heerlijke koffie én een cappucino voor mijn hippe en trendy vriend P. Ik doe er als extraatje een stuk Kaastaart met speculoos bij. We praten over jong zijn en over ouder worden. We bestellen twee witte wijnen en we praten over jong zijn en ouder worden en pinken traantjes weg. We verwelkomen die andere hippe vriend C en voederen hem een heerlijke stukje kaastaart met rode vruchten.

Op zondagavond kijk ik uren naar de 2de reeks van “24″ zonder één glas champagne te drinken , en ik ben triest omdat David Palmer dood is.

Op maandagavond doe ik iets onuitgegeven. Ik ga met mijn hippies P en C een glas drinken in de GainsBar. Ik loop over van energie, en heb last van slingerbillen en beleef enorm veel plezier.

David Palmer is dood…ik heb geen keus dan vroeg te gaan slapen.