De eene is schoolmoe en zet zijn studies journalistiek in Gent even op een laag pitje. De andere studeerde net af als landschaparchitect. En beiden staan ze over drie dagen aan de start van iets wat misschien wel het grootste avontuur van hun leven zou kunnen worden. Vokspoopoelie sprak met Frederik (21) en Maxime (22), de oppergeiten van de Afrikaanse woestijn, de benjamins van Benin en misschien wel de toekomstige winnaars van de Touareg Trail editie 2007.
Twee maanden geleden leken ze een doodgewone koude winter tegemoet te gaan. Geen van beiden die kon denken dat ze einde november meer dan 8.000 km van huis zouden vertoeven.
Max : Klopt, geen doodgewone winter voor ons, maar wel een maandje Afrika. Dat is waar de Touareg Trail ons naartoe brengt.
VP: TOUAREG TRAIL ?
Fre : Het is eigenlijk een 8500 km lange avonturenrally. Samen met 24 andere teams rijden Maxime en ik in ons 2CV’tje door het hele zwarte Afrikaanse continent.
Max : Het grootste verschil met andere rally’s, buiten de voertuigen, is dat de deelnemers geen professionele woestijnvreters of Paris-Dakarpiloten zijn, maar alledaagse mensen met een voorliefde voor 2pk’s die met hun autootje ‘to the next level’ willen gaan. Uiteraard is er een technische en medische crew aanwezig mocht er iets foutlopen en is alles min of meer goed voorbereid.
Fre : Het is in elk geval een unieke ervaring die iedereen eigenlijk is zou moeten meemaken. We zien namelijk heel Afrika van savanne en woestijn over steppe tot de woeste wildernis. Ook komen we door zowel islamitische landen, zwart Afrika ed. We krijgen dus een totaal beeld van Afrika en zijn diversiteit die duidelijk niet voorkomt in ons stereotiep beeld dat we hebben van het continent: namelijk schaars geklede zwarte mensen die moeten vechten om te overleven of sterven van de honger.
Max : Maar we vertrekken wel vanuit België. Nu zaterdag aan het Afrikamuseum in Tervuren. Van daaruit rijden we naar Barcelona waar we met de boot de oversteek maken naar Marokko. Daarna wordt het een helse tocht door Mauretanië, Mali en Burkina Faso om te eindigen op de parelwitte stranden van Benin.
VP : HOE KOMEN TWEE JONGE GASTEN ALS JULLIE DAN TERECHT IN ZO EEN ZWARE AVONTURENRACE ?
Fre : Wel mijn vader is de hoofdmecanicien van Touareg Trail en mits ik hem al 3 maal heb zien vertrekken op trail dacht ik, nu is het mijn beurt om dit avontuur mee te maken. Mijn studies als landschapsarchitect zitten er net op en dus komt dit mooi uit als afsluiter van mijn studiecarrière en komt de volgende stap in het leven. En wat en beginstap zal het zijn!!!
Max; Ik ben nog niet afgestudeerd maar ik heb wel een korte pauze genomen met mijn studies omdat ik het beu was om te leren en eigenlijk schoolmoe ben. Het plan was om dit jaar wat te werken en wat te reizen, mijn gedachten wat verzetten, zodat ik volgend schooljaar met meer motivatie kan verder studeren. Mijn ouders kwamen met het voorstel om deel te nemen aan de Touareg Trail en aangezien dat zowat in mijn interesseveld ligt heb ik mij daar meteen op gestort. Verder ken ik Frederik en Frank (de hoofdmecanicien) al langer dan vandaag en was het dus geen al te grote moeite om mij nog in te schrijven.
VP: DUS INSCHRIJVEN EN DAN BEGINNEN AAN EEN MAANDENLANGE VOORBEREIDING VERONDERSTEL IK ?
Max : (lacht) Voor de andere koppels misschien wel. Maar vermits wij nog maar een maand weten dat we meedoen is de voorbereiding uiterst beperkt gebleven. Ik heb mij beperkt tot luisteren naar mensen die al zijn mee geweest in vorige edities of gelijkaardige reizen gedaan hebben en hun tips opgeschreven of onthouden. Verder heb ik nog wat boekjes gelezen over de regio’s waar we passeren om te zien of er speciale bezienswaardigheden zijn. En uiteraard de auto een beetje leren kennen. Ik heb de afgelopen week wel wat in de 2pk-garage van Frank gewerkt zodat ik toch al iets meer weet van 2pk’s dan voordien en dat ik, samen met Frederik, de kleinste probleempjes tenminste zelf kan oplossen i.p.v. op de technische dienst te moeten wachten. Maar het merendeel van mijn hoop leg ik wel in de handen van Frederik.
Fre : Mits ik de zoon ben van en garagist en zelf al 5 jaar met en geit rijd ken ik die wagen door en door. Elk raar geluidje kan ik meestal wel plaatsen bij het probleem.
Max:Enige verschil is dat wij met de Garmin-geit rijden. Die is door onze sponsor zo aangepast en uitgerust dat hij niet echt meer lijkt op een authentieke 2pk.
VP : UITERAARD DUS NIET IETS VOOR WATJES MAAR VOOR DOORGEWINTERDE ERVAREN CHAUFFEURS ALS JULLIE
Max: Dat hoop ik niet. Ik heb nog maar een week mijn rijbewijs.
Fre : Als je gewoon verantwoordelijk bent in je rijstijl en niet perse als eerste wil aankomen zal je zeer weinig brokken maken op het toch zeer ruwe terrein daar. Je moet je voorstellen dat we echt over ALLE soorten terreinen zullen rijden. Of toch trachten dat te doen ( lacht).
VP : HET RIJDEN OP ZICH IS DUS AL EEN HELE BELEVENIS. WAT ZIJN NOG GROTE UITDAGINGEN DIE IN DEZE RACE LIGGEN ?
Max ; Een maand in Afrika met weinig comfort is sowieso niet niks en ik vrees dat uitputting de grote boosdoener gaat zijn: heel de dag in de auto zitten, door het warme weer weinig eten en vroeg opstaan. Verder zijn er nog een paar gevaarlijke stukken waar we door moeten: het steile Atlasgebergte, een mijnenveld in Zuid-Marokko, kolkende rivieren en een stuk strand dat enkel bij eb toegankelijk is (wie te lang wacht, wordt opgeslokt door de Atlantische Oceaan).
Fre : En de honger ! De honger, ik ben namelijk en zeer hongerig persoon en aangezien we niets van eten kunnen meenemen mits het te warme klimaat zal ik veel op men tanden kunnen bijten.
VP : JA , JULLIE ZULLEN WEL HEEL WAT MOETEN MISSEN ZO VER VAN HUIS ?
Max : Het zal in elk geval niet het Belgische weer zijn en ook niet Bart De Wever.
Fre: Maar wel Het gezelschap van mijn vriendin. Ik weet dat zij verzot is op strandvakanties en daar zal het werkelijk een paradijs zijn, . Ik zou ze dit gunnen omdat ze zo goed geweest is in mij te steunen in de voorbereidingen van deze trail. En het goede eten ,nog maar eens.
Max :Mmmh ja,af en toe een snoepje of een koekje (we kunnen niets meenemen omdat alles toch smelt), verse groentjes (die zijn daar niet altijd te betrouwen), alcohol (we rijden door veel Islamitische landen). Maar ook een lekker lang bad nemen, uitslapen , met een boekje lang op de wc zitten, eens lui in de zetel ploffen en naar rotzooi op tv kijken, en misschien ook vrienden en familie.
VP : HOE BLIJVEN JULLIE IN CONTACT MET JULLIE VRIEND(IN) EN FAMILIE ?
Fre : Ik was van plan om op bepaalde momenten met de satelliettelefoon te bellen naar het thuisfront en zo tijd genoeg overhouden om de echte Afrikaanse sfeer tot mij te nemen. Het rustige leven, ontspannen. Maar mijn teamgenoot Maxime ziet het ietwat anders.
Max: We zullen wel een paar cybercafe’s tegenkomen zeker ? Tijdens mijn maand in Afrika hoop ik veel foto’s, filmpjes en schrijfsels te maken die ik dan kan posten op mijn blog. Het zou ook kunnen dat Het Laatste Nieuws onze trip volgt en we dus ook op hun site een dagboek zullen bijhouden.
Fre: Dit zal zeer interessant zijn voor de mensen thuis om ons avontuur te volgen.
VP : EEN HELE GERUSTSTELLING VOOR HET THUISFRONT NEEM IK AAN. WANT ZO EEN TOCHT IS TOCH NOOIT ZONDER GEVAAR NEEM IK AAN.
Fre : Het rijden zelf is misschien wel het gevaarlijkste denk ik. Een roekeloos rijgedrag zoals ik hier in België veel johnnys met hun getunede autootjes zie is in Afrika gewoon een doodvonnis. Je moet je steeds opnieuw aanpassen awant elk land heeft een andere mentaliteit en dus ook anders wegcodes. Dit gecombineerd met de verschillende slechte wegen maakt dat het zeer belangrijk wordt om je kopje bij de weg te houden .`
Max : Ik heb ook geen zin om verloren te rijden in de woestijn ,wat trouwens slechte reclame zou zijn voor Garmin die wij vertegenwoordigen. En ook niet genoeg drinken en uitdrogen, zonneslag, uitputting of gestoken/gebeten worden en (ernstig) ziek worden.
VP : DUS ALS JULLIE OVER DE STREEP RIJDEN EN AL FEESTEND DE NACHT INDUIKEN OP DE BEACH PARTY IN BENIN DAN IS JULLIE TRIP GESLAAGD
Fre : Die is nu al geslaagd, van het moment dat ik wist dat we mochten deelnemen.
Max : Laat ons toch maar heelhuids die finishlijn overschreiden
Ik wil iets gehad hebben aan deze reis dat later misschien nog van pas komt en eventueel deuren opent.
VEEL GELUK IN ELK GEVAL EN LAAT HET ONS ZEKER WETEN ALS JULLIE VEILIG EN WEL TERUG IN BELGIE ZIJN
Links :
