Soms sta je er helemaal niet bij stil, maar kleine jongens worden ook ooit jonge mannen. En de laatste tijd word ik daar meer dan goed voor me is mee geconfronteerd. Ik heb een kort maar krachtig verleden als scoutsleider. En vermits ik altijd een beetje een vaderfiguur in mij heb gehad was het dan ook niet verwonderlijk dat ik steeds de kleinste takken voor mijn rekening mocht nemen. Eerst de kapoenen, dan een jaartje de welpen en afsluiten in schoonheid met nog een jaartje kapoenen. Ik heb die kinderen in hun broek weten plassen, moest veters dichtknopen en korstjes van de boterhammen snijden. Hoe doe je tandpasta op een tandenborstel, een t-shirt niet achterstevoren aan doen, slapen doe je niet zonder je favoriete knuffel , geen schrik hebben als er ’s nachts plots een koe in je tent staat, een dagtocht mag niet meer dan 10 km lang zijn, 7 onderbroeken dienen ook daadwerkelijk voor 7 dagen en warme chocomelk is een delicatesse voor kinderen tussen 5 en 11 jaar.

Als jongens jonge mannen worden dan kom je op een dag diezelfde bengels tegen op een fuif, in de eene hand de Marlboro , in de andere een schuimende pint , of voor die gasten die altijd al iets voor waren op de rest, een Duvel, want dat is hip. De eene een snorretje, de andere een ringbaardje, de eene al wat dikker geworden van het bier, de andere een afgetraind lichaam van al het zwemmen of van het voetbal. De hoge sopraanstemmetjes van gillende jongens als er ’s nachts weer een of andere hagedis door de tent snelde zijn al lang verleden tijd. Ze maken plaats voor zware stemmen die stoer en half beneveld roepen ” hej leider, moeje een koet emmen ” of ” hej pigotto, e pinke veu ou of moeje nen Duvel emmen”. Ergens is het super dat je nu samen met hen kan fuiven. Dat ze daar staan te lebberen met hun lief , dat ze voor de eerste keer in hun leven hun vinger in hun keel moeten steken, de schrik om te laat thuis te zijn, de stoere praat van jong adolescenten die te diep in het glas gekeken hebben.

De gastjes die ik vroeger heb moeten leren recht sjotten naar een goal zitten nu samen met mij op de tribune van RSC Anderlecht tijdens de CL-matchen, geven party’s als hun ouders van huis zijn (mijn favorietje Sammeke) , liggen half uitgeteld op de dansvloer maar staan ’s morgens fris als een hoentje wel op het voetbalplein en scoren dan nog wel ook ( Wommel ).Sommigen veranderen gewoon nooit en bevestigen hun voortrekkersrol van vroeger ( Seksbeestje) , sommigen hebben hun bedeesdheid waarvan ik dacht dat ze nooit zou weggaan, laten varen en gaan nu door het leven als ware Casanova’s ( pieter-jan) …De tijd dat ik voor hen nog de derde graad was van een van de Pokémon figuren ( er zou een vogel zijn die eerst van pigotto naar piejie evolueerde) is al lang voorbij. Wat overblijft zijn herinneringen , massa’s foto’s , en gastjes van bijna 18 jaar en 2 meter die mij nog steeds “hun favoriete leider” noemen.

Maar…jongens kunnen dan wel jonge mannen worden, ergens blijven het “mijn jongens” . ” Ik heb nog altijd uw briefke van toen dat ge schreef dat ge zou stoppen met de scouts”, “leider, ik heb teveel gedronken en ik voel mij ni goe, kunt gij mij niet naar huis brengen ?” ” Mijne zoon is gestopt omdat em niet meer naar de scouts wou komen omdat gij der niet meer waart …”. En je zou ze moeten zien…de enige generaties “skoeten” die minstens één , en voor sommigen onder hen zelfs twee , homo’s als leider hadden hebben het in mijn ogen heel erg ver gebracht. Ik ben er fier op, en ik denk zij eigenlijk ook wel.

Zoveel blog ik niet over hen , maar laat deze post dan een eerbetoon aan hen allen zijn …voor eeuwig en altijd …”mijn jongens van de scouts ” .

Aan allen een “stevige linker van Aardige Marmot”

Volledig los van dit artikel maar omdat een beeld nu eenmaal meer zegt dan duizend woorden en om te tonen dat ALLE jongens ooit wel eens man worden …